YAZICIOĞLU MUHAMMED EFENDİ (ö. 1451), XV. yüzyıl Osmanlı ilim, edebiyat ve tasavvuf hayatının önemli isimlerinden Yazıcıoğlu Muhammed Efendi, Gelibolu’da yetişti. İlk eğitimini babası Salih Efendi’den aldı; Arapça ve Farsça öğrendi. Daha sonra Zeynüddin Arab ve Haydar-ı Hafî gibi devrin âlimlerinden dinî ilimler tahsil etti. İlim yolculuklarında Arap ve Acem coğrafyasını dolaştı, hac vazifesini yerine getirdi. Kardeşi Ahmed Bîcan ile birlikte Hacı Bayrâm-ı Velî’ye intisap eden Yazıcıoğlu Muhammed, Gelibolu’da ilim ve irşat faaliyetlerini sürdürdü. Mürit kabul ederek bir tekke çevresi oluşturmak yerine bilgi ve irfanını eserleri vasıtasıyla aktarmayı tercih etti. Gelibolu sahilindeki çilehanesinde inzivaya çekildiği ve en meşhur eseri Muhammediyye’yi burada kaleme aldığı rivayet edilmektedir. Arapça Megâribü’z-zamân, Türkçe manzum Muhammediyye ve el-Müntehâ ale’l-Husûs başlıca eserleridir. Özellikle 1449’da tamamladığı Muhammediyye, Hz. Peygamber sevgisini merkeze alan muhtevası, sade ve samimi diliyle Osmanlı coğrafyasında asırlar boyunca geniş halk kitleleri tarafından okunmuş ve dinî-edebî kültür üzerinde derin izler bırakmıştır. 1451 yılında vefat eden Yazıcıoğlu Muhammed Efendi’nin türbesi Gelibolu’da, adına inşa edilen caminin haziresinde bulunmaktadır.