Râşih (Mehmed Sa‘îd), XVIII. yüzyıl divan şairlerinden Râşih’in asıl adı Mehmed Sa‘îd’dir. İstanbul’da doğdu. Vânî-zâde ailesine mensup olan şair, dönemin önemli âlimlerinden eğitim aldı; Hablî Hüseyin Efendi’den hat sanatını meşk etti. Müderrislik yaptı ve Yenişehir-i Fenâr’da kadılık görevinde bulundu. Kaynaklarda ilim, edebiyat, şiir ve nesirdeki yetkinliğinin yanı sıra hattatlığıyla da anılan Râşih; şiirlerinde çoğunlukla Râşih, zaman zaman Sa‘îd ve Seyyid mahlaslarını kullandı. Özellikle kasideleri, tarih manzumeleri ve sanatlı şiirleriyle dikkat çekti. Bilinen eserleri Dîvân’ı ile 1181/1767-1768 yılında tamamladığı Vasf-ı Ashâb-ı Kehf ü Na‘t-ı Rakîm adlı mesnevisidir. Râşih, 12 Nisan 1776 tarihinde vefat etti ve İstanbul’daki Şehzade Camisi haziresine defnedildi.