İSMAİL HABİB SEVÜK (1892-1954), Türk edebiyat tarihi üzerine yaptığı çalışmaların yanı sıra gazetecilik, öğretmenlik ve siyaset alanlarındaki faaliyetleriyle de tanınan bir yazardır. 1892 yılında Edremit’te doğan Sevük, yükseköğrenimini Dârülfünun Hukuk Mektebi’nde tamamladı. Meslek hayatının ilk dönemlerinde çeşitli şehirlerde edebiyat öğretmenliği yaptı; daha sonra eğitim yönetiminde farklı görevler üstlendi. Millî Mücadele yıllarında yazılarıyla bağımsızlık hareketine destek verdi. 1943’te Sinop milletvekili olarak Meclis’e girdi.

Sevük’ün Türk kültür ve edebiyat hayatındaki yerini belirleyen başlıca çalışmalar, edebiyatın tarihsel gelişimini ve yenileşme sürecini ele aldığı eserleridir. Türk Teceddüd Edebiyatı Tarihi, Edebî Yeniliğimiz ve Avrupa Edebiyatı ve Biz adlı kitaplarında Türk edebiyatını tarihsel değişim ve Batı edebiyatıyla ilişkileri çerçevesinde değerlendirdi. Bunun yanında gezi yazıları, hatıraları ve dil üzerine kaleme aldığı yazılarla da okuyucularına ulaştı. Edebiyat tarihçiliğini gazetecilik tecrübesi ve kültürel gözlemleriyle birleştiren Sevük, Cumhuriyet’in ilk dönemlerinde Türk edebiyatının geçmişini ve yenileşme dinamiklerini ele alan isimler arasında yer aldı. 1954 yılında İstanbul’da hayatını kaybetti.