AHMED-İ RIDVÂN, XV. yüzyılın ikinci yarısı ile XVI. yüzyılın ilk yarısında yaşamış Osmanlı şairi ve devlet adamıdır. Tam adı Şemseddin Ahmed bin Abdullah olup kaynaklarda Tütünsüz Ahmed Bey adıyla da anılmaktadır. Doğum tarihi kesin olarak bilinmemekle birlikte şiirlerinden Ohrili olduğu anlaşılmaktadır. Osmanlı idaresinde sancak beyliği ve defterdarlık görevlerinde bulunmuş; Karahisar, Hamîd, Teke, Karaman ve Ankara’da sancak beyliği yapmıştır.
Klasik Türk edebiyatının hamse sahibi şairlerinden olan Ahmed-i Rıdvân, Nizâmî’yi örnek alarak İskender-nâme, Leylâ vü Mecnûn, Hüsrev ü Şîrîn, Mahzenü’l-Esrâr ve Heft Peyker adlı beş mesnevi kaleme almıştır. Bunların yanı sıra Rıdvâniyye, hacimli bir Dîvân, manzum Tercüme-i Kasîde-i Bürde ve Farsça kaleme aldığı Gülşen-i Cân adlı eserleri bulunmaktadır. Hayatının önemli bir bölümünün Edirne ile ilişkili olduğu anlaşılan şair burada bir hankah yaptırmış; sonraki kaynaklarda Tütünsüz Sultan ve Baba Sultan gibi adlarla da anılmıştır. Vefat tarihi kesin olarak bilinmemekle birlikte, 1521’de Gülşen-i Cân’ı kaleme aldığı ve bu eserde kendisini ileri yaşlarda gösterdiği için ölümünün bu tarihten sonra gerçekleştiği anlaşılmaktadır.